Verschijningsdatum: Vriendin nummer 51, 17 t/m 22 december 2008
Rubriek: Samen met jou
Auteur: Marije Hoogeveen (de Hoon)

Samen met jou…
… kan ik mijn anorexia aan  

Met sommige dierbaren heb je een bijzondere band. Misschien heb je samen iets leuks meegemaakt, of delen jullie herinneringen. Deze week vertellen Soscha (26) en Anne Jet (25) over hun hechte vriendschap.

Anne Jet: “Op mijn achttiende ontwikkelde ik een eetstoornis, anorexia. Hiervoor ben ik verschillende malen opgenomen geweest. In 2006 kwam ik in een kliniek in Leidschendam terecht. Toen ik er een paar weken was, kwam Soscha erbij. In het begin beïnvloedden Soscha en ik elkaar op een negatieve manier. We waren tegendraads en gingen bijvoorbeeld wandelen wanneer het niet mocht. Bij Soscha voel ik me vertrouwd. We lijken op elkaar: we zijn beiden impulsief en hebben veel regelmaat en structuur nodig. Maar wanneer we een keer samen afspreken en een van ons zegt op het laatste moment af omdat ze niet lekker in haar vel zit, dan is dat geen probleem.”
Soscha: “Bij mij begon de eetstoornis op de middelbare school. Ik zat niet lekker in mijn vel en was erg onzeker. Op mijn zestiende werd ik voor het eerst opgenomen. Toen had ik overigens nog niet door dat het heel slecht met me ging. Ik deed het meer om mijn ouders een plezier te doen. nu ik ouder ben, besef ik heel goed wanneer het niet goed met me gaat. Anne Jet viel me in de kliniek meteen op. Ze is duidelijk aanwezig. Ik had meteen door dat we óf het goed met elkaar zouden kunnen vinden óf dat we elkaar ontzettend in de weg zouden zitten. Gelukkig werd het het eerste.”
Anne Jet: “Mijn andere vriendinnen begrijpen me wel en steunen me heel erg. Daar ben ik ze heel dankbaar voor. Maar in Soscha vind ik een maatje voor het leven, iemand die precies weet wat er in me omgaat. Ik denk dat als we elkaar ergens anders hadden ontmoet, bijvoorbeeld in de klas, we ook vriendinnen zouden zijn geworden. We zien elkaar niet als eetstoornismaatjes, maar als echte vriendinnen. We hebben het niet alleen maar over anorexia, maar ook over andere dingen die we meemaken. Ook gaan we regelmatig uit eten. Ook al hebben we anorexia, we bestellen gewoon frietjes met biefstuk en mosselen.”
Soscha: “In de kliniek hadden we veel steun aan elkaar. Als Anne Jet er een dagje niet was, miste ik haar ontzettend. Onze vriendschap staat los van de eetstoornis. Ja, we hebben elkaar in de kliniek ontmoet en we hebben een gezamenlijke geschiedenis daar liggen. Anne Jet komt vaak een bakje koffie bij me drinken. Terwijl we uitgebreid kletsen, masseer ik de schouders van Anne Jet. Ook gaan we graag shoppen, ergens een wijntje drinken en als het even kan naar een musical of cabaretvoorstelling.”
Anne Jet: “Twee jaar geleden leerde ik via internet mijn vriend Rob kennen. Ik zat toen nog in de kliniek. We maakten een afspraak en gingen samen snowboarden. Ik heb Rob meteen over mijn eetstoornis verteld, dat vond ik belangrijk. Ook Rob heeft me laten inzien hoe mooi het leven is: door lieve dingen te zeggen en leuke dingen met me te doen. Daar ben ik hem dankbaar voor.”
Soscha: “Sinds kort ben ik weer aan het studeren. Ik heb verschillende studies gedaan, maar nergens zat ik op m’n plek. Toen Anne Jet pedagogiek ging studeren, raakte ik heel enthousiast. Het leek me een erg leuke studie. Een halfjaar later stroomde ik in. Ik zit er helemaal op mijn plek en ben blij dat ik de keus heb gemaakt. Studeren geeft me voldoening, net zoals onze vriendschap.”